Idąc wczoraj w kierunku toruńskiej starówki w głowie miałam obraz siebie siedzącej pod parasolem ze szklanką pełną zimnego napoju z bąbelkami, promieniami słońca muskającymi mi twarz i wiatrem, rozgrzanym przez stare mury, we włosach. Jednak rzeczywistość czasem różni się od naszych oczekiwań. Chciałoby się zaśpiewać za Grzegorzem Turnauem "
Na ulicach cichosza, na chodnikach cichosza, nie ma Mickiewicza
i nie ma Miłosza". Chciałoby się, ale po co, skoro i tak nie byłoby tego słychać. Jest Kopernik, patrzy wyciągając grożący palec w stronę wrzeszczących tłumów dzieci. Dzieci z maczetami, mieczami, hełmami na głowach, walczące, wrzeszczące, bijące się i biegające. Dzieci rzucające hukowymi kuleczkami, strzelające petardami. No i panie opiekunki płynących jak rzeka wycieczek szkolnych, przedszkolnych, starające się nad tym chaosem zapanować. Niestety na marne, bo "nie zawrócisz kijem Wisły" i nie ujarzmisz zgrai piszczących dzieciaków.
W innym miejscu - remont. Krzyki robotników przeplatane odgłosami szlifierki kątowej i pani z megafonem nawołującej do wzięcia pożyczki.
Tak oto przekonałam się, że czerwiec nie jest najlepszym momentem na upajanie się urokami Starego Miasta. Lipiec. Może lipiec będzie tym miesiącem.
Za to w czerwcu możemy nadal cieszyć się szparagami. Tym razem wybrałam zielone i przyrządziłam je na patelni doprawiając czosnkiem. Podałam je na kaszotto z nieprażonej kaszy gryczanej (ma zielony kolor) z mielonym mięsem wołowym. Całość dopełniały listki parmezanu. Prosto, szybko, smacznie i zdrowo.
